07 mei 2025
Een van de grootste uitdagingen in de behandeling van darmkanker is dat tumoren vaak onzichtbaar blijven voor het immuunsysteem. Dat doen ze niet alleen, zo blijkt steeds vaker. Bepaalde bacteriën in de directe omgeving van de tumor spelen een actieve rol in het onderdrukken van immuunactiviteit.
Sommige micro-organismen kunnen:
Zo creëren ze een soort 'beschermende schil' rond de tumor, die voorkomt dat het lichaam de kwaadaardige cellen aanvalt. Het is alsof de bacteriën meewerken aan de camouflage van hun buur – de tumor. En dat maakt de combinatie van kanker en dysbiose (verstoorde darmflora) extra gevaarlijk.
Een naam die steeds terugkeert in dit verhaal: Fusobacterium nucleatum. Deze anaerobe bacterie, normaal slechts beperkt aanwezig in de mond en darmen, blijkt systematisch oververtegenwoordigd in tumoren van de dikke darm.
Onderzoekers vonden dat F. nucleatum:
Deze bacterie gedraagt zich bijna als een co-conspirator: hij bevordert tumorgroei, belemmert immuunresponsen en versterkt een microklimaat waarin kanker welig tiert. Geen wonder dat hij onder de loep ligt als mogelijk doelwit voor nieuwe therapieën.
Rond poliepen en darmtumoren worden vaak biofilms aangetroffen – dichte, slijmachtige structuren van bacteriën die samenwerken in een beschermende matrix. Biofilms zijn niet zomaar ophopingen van microben, maar georganiseerde netwerken die moeilijk doordringbaar zijn voor immuuncellen én medicijnen.
In deze biofilms huizen vaak pathogene soorten, zoals:
De aanwezigheid van biofilms is geassocieerd met:
Ze vormen letterlijk een microbieel schild dat de tumor afschermt en versterkt. Daarom worden biofilms steeds meer gezien als actieve spelers in kankerprogressie, en niet enkel als toevallige bijzaak.
Muismodellen hebben veel inzicht gebracht in hoe de microbiota tumorgedrag beïnvloedt – en vooral hoe ze de werking van kankerbehandelingen kunnen versterken of ondermijnen.
Zo tonen studies dat:
Deze bevindingen wijzen op een paradigmaverschuiving: de microbiota is geen bijzaak meer, maar een behandelbare variabele. Klinische studies bij mensen zijn intussen bezig met:
Darmkanker ontwikkelt zich niet in een vacuüm. Het speelt zich af in een microbieel ecosysteem waar sommige bacteriën bijdragen aan genezing – maar andere net de ziekte versterken, beschermen of versnellen.
De nauwe samenwerking tussen tumoren en bepaalde bacteriën vraagt om een nieuwe manier van kijken én behandelen. Van biofilms tot Fusobacterium, van immuuninterferentie tot therapieresistentie: de microbioomcomponent van darmkanker is te belangrijk om te negeren.
Wie darmkanker echt wil begrijpen en bestrijden, moet ook kijken naar zijn buren. Want soms zit het gevaar niet ín de tumor, maar er vlak naast.